● Gornhai ●

*คำเตือน ไม่ได้ดูถูกหรือกล่าวหา แค่ความคิดเห็นส่วนตน

เป็นเรื่องปกติที่ในสังคมสมัยนี้มีการแข่งขันกันสูง
บางครั้งมันก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าหน้าตาหรือฐานะทางสังคมมันมีปัจจัยอะไรบ้าง

ฐานะ  ร่ำรวยหรือยากจน

อาชีพการงาน  ทำงานที่ใช้สมองมากกว่ากำลัง

การศึกษา  เรียนสูง ศึกษาในระดับที่สูง

เถียงไม่ได้ใช่ใหมล่ะว่าส่วนมากมองกันแบบนี้
ถึงปากจะบอกว่ามองที่ตัวคน แต่มันก็ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของคนส่วนมากอยู่ดี

แต่ในอีกมุม ก็ไม่น้อยที่คนจะมองถึงคุณค่าของตัวคนเอง

คนเรายิ่งมองสูงก็ยิ่งทะเยอทะยาน แต่ถ้าลองมองต่ำดูจะเห็นอะไรหลายอย่าง
ในขณะเดียวกัน ยิ่งมองต่ำลงไปก็ยิ่งอยากอยู่สูงมากขึ้น เป็นอย่างนั้นหรือไม่

ส่วนตัวในอารมณณ์นี้แค่ลองมองดูเท่านั้น ว่าเรานี่ดีจริงๆ
ดีกว่าหลายคนที่ลำบากกว่าเรา นั่นสินะ ดีกว่าเยอะเลย

เด็กเร่ร่อน

ความรู้สึกเบๆที่บางคนอาจลืมไป อยากให้ลองรู้สึกกันดู มันก็ดูสุขไม่น้อยนะ
ลองคิดดูมันก็ไม่เลว มันทำให้รู้สึกดีได้เมื่อยามที่จะท้อ

แหม เบสิคมากมายค่ะ แต่ลองทำหรือคิดอะไรเบๆก็โอเค
เหมือนหลบจากสังคมที่วุ่นวายมาคิดอะไรที่สมองน้อยๆนี้จะไม่ค่อยคิด
เพราะมีแต่กิเสสตัณหา อ่านะ เรามันก็แค่เด็กคนหนึ่งที่กำลังจะทำงาน(?)

อดคิดไม่ได้ว่าถ้าขาดไปล่ะ

ผู้ใหญ่สอนว่าตั้งใจเรียนจะได้ไม่ลำบาก
เรียนสูงๆจะได้ทำงานดีๆ เงินเยอะๆ

แล้วถ้าไม่มีคนที่ลำบากล่ะ

เรียนสูงๆจะได้ไม่ต้องเป็นกรรรมกร    แล้วถ้าซักวันไม่มีกรรมกรล่ะ
ตั้งใจทำงานจะได้ไม่ต้องมากวาดถนน    แล้วถ้าซักวันไม่มีคนกวาดถนนล่ะ

ถ้าซักวันไม่มีแม่บ้านทำความสะอาดห้องน้ำล่ะ

ถ้าไม่มีคนพวกนี้ ถ้าทุกคนอยู่สูงตามฐานะที่ตั้งขึ้นมากันหมด

แล้วใครจะทำ  ในเมื่อมีตังค์กันมากมาย  แล้วใครจะอยากทำอะไร

ที่มันได้ค่าตอบแทนไม่ถึงครึ่งของตัวเองเลย

รึว่าถึงเวลานั้นแล้ว ค่าแรงงานของกรรรมกรจะมากกว่าผู้จัดการ

คิดแล้วก็ตลก เหมือนกับว่าอะไรที่ลำบากๆจะต้องมีคนอื่นทำให้
แลกกับค่าตอบแทนไม่มากมาย เงินเดือนค่าจ้างเพียงน้อยนิด
แต่มากมายสำหรับคนไม่มีทางเลือกในปัจจุบัน

แค่ลองคิดโดยไม่ยึดทฤษฎีอะไร  แต่มันคงไม่ขาดหรอกใช่ไหม  (?)

ทั้งนี้ทั้งนั้นทุกอาชีพมันก็มีค่าหมดนั่นแหละนะ

คิดอะไรนะเรา ^^~